Όσο οι γραμμές αυτές γράφονται, δεν έχει ακόμη ξεκινήσει ο 92^ος θρυλικός Γύρος της Γαλλίας. Τη στιγμή όμως που θα διαβάζετε αυτή τη στήλη, θα έχει πάρει εκκίνηση το 1WD, ίσως ο εξαντλητικότερος ποδηλατικός αγώνας της χρονιάς, ο πασίγνωστος πλέον “Tour De France” που διαρκεί από τις 2 έως τις 24 Ιουλίου και δοκιμάζει τους ποδηλάτες στο μεγαλύτερο μέρος της γαλλικής ασφάλτου! Αν «πιάνετε» Eurosport, τις μεσημεριανές ώρες μπορείτε ίσως να παρακολουθήσετε κάποια «ετάπ» από τον εκπληκτικό αυτό αγώνα αντοχής. Χιλιάδες είναι οι αναβάτες που δοκιμάζουν και δοκιμάζονται, πολύ δυνατές οι επαγγελματικές ομάδες που παίρνουν μέρος και πολλά τα χρήματα που επενδύονται για χορηγίες, διαφήμιση αλλά και εξέλιξη στα προϊόντα. Αεροδυναμικά κράνη (κι όχι πεπόνια, που έλεγε μια φίλη), παπούτσια και ολόκληρα ποδήλατα από εξωτικά υλικά όπως το ανθρακόνημα, το τιτάνιο, το μαγνήσιο ή το nanoflex, λανσάρονται κάθε χρόνο στον «Γύρο». Όλο το «βαρύ πυροβολικό» της ποδηλατικής βιομηχανίας στις υπηρεσίες των αγώνων και των απόλυτων χρόνων.

Στο κλείσιμο του One Wheel Drive του προηγούμενου τεύχους γινόταν ουσιαστικά μια σχετική αντιστοίχιση των εκτός δρόμου αυτοκινήτων με τα Trekking και Mountain bikes. Το είδος του αυτοκινήτου που θα ήταν πιο σωστό να αντιστοιχηθεί με τα Road Bikes ή ακριβέστερα τα ποδήλατα αντοχής, είναι τα αυτοκίνητα Μεγάλου Τουρισμού ή αλλιώς τα Gran Tourismο.

Τα Road-Race bikes είναι λοιπόν που αντέχουν σε ολόκληρους γύρους χωρών ατέλειωτων χιλιομέτρων. Με τέτοιο ποδήλατο κατέκτησε κι ο «σιδερένιος» πρώην καρκινοπαθής Λανς Άρμστρονγκ (ναι, αυτός απ’ τον οποίο ξεκίνησε η μόδα με τα κίτρινα βραχιολάκια) τους έξι σερί τελευταίους τίτλους του επίπονου Tour De France.

Τι τα χαρακτηρίζει; Το βασικότερο είναι το χαμηλό τους βάρος, συνδυασμένο όμως με τη μέγιστη δυνατή αντοχή. Παράμετροι εκ διαμέτρου αντίθετες που γεφυρώνονται χάρη στη χρήση πανάκριβων υλικών τα οποία συνθέτουν ποδήλατα που ζυγίζουν λιγότερο κι από εφτά κιλά, ενώ μπορούν να διανύσουν χωρίς απώλειες χιλιάδες χιλιόμετρα! Τελευταία μάλιστα, λόγω του παροξυσμού για την υπερβολική μείωση του βάρους των ποδηλάτων στους επίσημους αγώνες δρόμου (αλλά και για λόγους ασφάλειας) επιβλήθηκε από την Παγκόσμια Ομοσπονδία (UCI) ως κατώτατο όριο συμμέτοχης τα 6,8 κιλά! Παράλληλα, τα ποδήλατα αυτά είναι ιδιαίτερα άκαμπτα για να «ακούνε» καλά κάθε εντολή του αναβάτη που παλεύει με τα χιλιοστά του δευτερολέπτου ενώ στρίβει μια ανοιχτή κατηφορική καμπή με 80 km/h ή σπριντάρει όρθιος για το photo finish. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι μεγάλοι και επώνυμοι κατασκευαστές υποβάλλουν τα πλαίσια των ποδηλάτων τους σε συνεχή τεστ ακαμψίας και κόπωσης πριν από την τελική παραγωγή.

Τι άλλο έχουν τα ποδήλατα αυτά; Μα βέβαια πολλές ταχύτητες, όχι όμως περισσότερες από τα Mountain Bikes. Συνήθως φτάνουν τις 20, αλλά έχουν «μακρύτερο γρανάζωμα» από τα ΜΤΒ ή Trekking. Επίσης έχουν τροχούς μεγαλύτερους των ΜΤΒ (28’’ αντί για 26’’) γεγονός που μακραίνει την τελική τους σχέση μετάδοσης και τα βοηθάει να ανεβάζουν υψηλή ταχύτητα, καθώς και «γυριστό» τιμόνι που δίνει στον αναβάτη και τη δυνατότητα αεροδυναμικής τοποθέτησης του σώματός του. Τα δε ελαστικά τους είναι πολύ στενά για ελαχιστοποίηση της τριβής κύλισης! ΔΕΝ έχουν αναρτήσεις και δισκόφρενα που προσθέτουν βάρος και είναι σχεδόν περιττά για την άσφαλτο…

Με τι συγγενεύουν; Με τα ποδήλατα τύπου Fitness (Road Bikes με ίσιο τιμόνι) και με τα ποδήλατα πίστας (Road Bikes χωρίς ταχύτητες και φρένα για ποδηλατοδρόμιο), άντε και ελάχιστα με τα Trekking και City Bikes λόγω της κοινής διαμέτρου των τροχών τους.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα σας προσπεράσει ποδήλατο στις κατηφορικές κλειστές στα λιμανάκια της Βουλιαγμένης, θα ξέρετε ότι ήταν κάποιο πανάλαφρο ποδήλατο τύπου… GTi!